Home » Over » Noah

OPRUIMEN, MINIMALISEREN EN BEVRIJDING


Een persoonlijk / natuurlijk proces van Opruimen, Minimalisme en Bevrijding.

Zeven jaar geleden ben ik begonnen met het opruimen van ons huis. We wonen op een kleine bovenwoning hartje De Pijp, Amsterdam. Toen ik hier in 1998 kwam wonen dacht ik dat het eigenlijk te klein zou zijn voor mijzelf en ondertussen woon ik er bijna 22 jaar nu met een gezin van vier personen en een poes.

Opzoek naar oplossingen voor het creëren van meer ruimte, comfort en een gezellig thuis waar toch ieder zijn eigen ruimte heeft, ben ik de afgelopen jaren bezig met opruimen en minimaliseren van spullen in ons huis.

 

Een stukje geschiedenis;

In 2006 ging ik samenwonen. Mijn partner hield van bewaren, met het voornemen dat het op een dag nog wel eens van pas kon komen. Vanaf 2008 kwamen er kinderen. Hoewel we ons hadden voor genomen dat onze kinderen niet veel speelgoed nodig hadden,  hadden we in een mum van een paar jaar toch veel verzameld. Veel cadeau’s maar ook speelgoed en spullen die we zelf hadden gekocht. Want we wilden onze kinderen niets tekort doen. Voornamelijk kleding en speelgoed.

 

“….omdat het op een dag misschien weleens van pas kon komen”.

Op een van de reizen naar Amerika, gingen we met een koffer heen en kwamen met 4 volle koffers terug! Er werd zoveel gekocht, de nieuwste gadgets, die hier in Nederland nog niet op de markt waren, elektronica, kleding, speelgoed, huishoudelijke dingen, boeken. We ‘hielden’ van spullen en geld uitgeven..

Ik voelde me uitgeput na dit ‘soort’ vakanties. Want eenmaal thuis moest alles uitgepakt worden een plekje krijgen. Naderhand was ik eigenlijk nooit ECHT blij met al die nieuwe spullen en van al dat geld wat we uitgaven.

 “…want we wilden onze kinderen niets tekort doen…”

De (kleding)kasten puilden uit. Er kwamen steeds meer kasten. Overal stonden tasjes, dozen met spullen, onder bedden in alle hoeken en gaten lag wat. Ook hingen de muren vol. Geen plekje onbenut.

Ik had een netwerk van mensen die tasjes met spullen/kleding kwamen halen van dingen die wij niet meer gebruikten. Ik werd bedrijvig en praktisch in het indelen van kasten en dingen opruimen.

En het bleef maar komen, langzamerhand slibde mijn huis dicht.

 

“Naderhand was ik eigenlijk nooit ECHT blij met al die nieuwe spullen en van al dat geld wat we uitgaven.”

 

Toen we op een dag besloten te scheiden was een van de dingen die door mijn hoofd heen flitste; nu gaan heel veel spullen de deur uit. En ik voelde een enorme opluchting.

 

Het verliep mijn opruim proces?

Eerst moesten alle tasjes en dozen uitgezocht worden. Daarna het grote werk: tv’s, boeken kasten, tafeltjes, stoelen, schilderijen, spiegels, lampen, kleding, dubbele rijen boeken, dubbele sets van pannen en servies en papierwerk…..

 

“…nu gaan heel veel spullen de deur uit. En ik voelde een enorme opluchting.”

Elk item ging door mijn handen en nam ik een beslissing of ik het nodig had, gebruikte, mooi vond, of niet. De spullen die uitgezocht waren werden verkocht, weggegeven of naar goede doelen gebracht.

Er ontstond ineens heel veel licht en beweegruimte thuis. De kinderen konden weer rennen in ons huis(je). Het licht kwam letterlijk weer binnen. Door het opruimen kreeg ik enorm veel energie, inspiratie en creativiteit, vooral ruimte in mijn hoofd.

 

“ …ik gun iedereen die dit ook wil, deze bevrijding van opruimen, ont-spullen en overzicht te ervaren”.

 

Eén keer heb ik spijt gehad van iets wat ik weg heb gegooid, een mooie doek die ik op een van mijn reizen had gekocht. Het kwam per ongeluk in de doos van ‘wegdoen’ terecht, ik zag het en ben vergeten het eruit ter halen.

Maar eerlijk; in gebruik mis ik het niet. Hij was alleen erg mooi.

Drie jaren later kwam ik er achter dat opruimen en organiseren een beroep was. Zo heb ik er mijn werk van gemaakt omdat ik iedereen gun die dit ook wil, deze bevrijding van opruimen, ont-spullen en overzicht te ervaren.

Door de jaren heen ben ik langzaam gaan minimaliseren want ik merkte op dat ik vaak dezelfde spullen/kleding gebruik en daarom veel minder nodig heb dan ik altijd dacht nodig te hebben.

Werd me bewuster met het kopen van spullen, ging anders boodschappen doen en eten. Ons gezin ging bewuster leven, met onszelf en de omgeving.

Opruimen met kinderen;

Een paar keer per jaar gaan we door hun speelgoed/kleding heen. Alleen al door het steeds weer te zien worden ze bewust van wat zij hebben en maken zij de keuze welke spullen zij nog steeds willen houden of niet.

Ik leer mijn kinderen dat loslaten van spullen een natuurlijk proces is en daardoor niet moeilijk hoeft te zijn; dat het makkelijk kiezen is, iets te behouden of niet; dat er verschillen zijn tussen iets willen hebben, iets nodig hebben of welke ervaring zij ervan willen beleven; tussen kwaliteit en kwantiteit; al met al om er bewuster in te staan.

En wanneer we iets kopen om even stil te staan bij het maken van keuzes, zonder oordeel. En als zij echt iets willen hebben waarvan ik denk dat ze het niet nodig hebben, zij het met hun spaargeld kunnen kopen. Daarmee wil ik hen niet de ervaring benemen.

Ook gaan we met Koningsdag (als t mooi weer is) in het park staan om spullen te verkopen. Het plezier dat zij hebben om het aan andere kinderen door te geven en daar ook nog een zakcentje mee te verdienen zijn bijzonder mooie processen.

Ik geef of gooi nooit iets weg zonder hun medeweten en consent.

 

“Ik leer mijn kinderen dat ’t loslaten van spullen een natuurlijk proces is en daardoor niet moeilijk hoeft te zijn…”

 

Dit sluit ook aan bij hoe ik mijn steentje wil bijdragen aan een verantwoordelijke en bewuste manier van leven op deze aarde. Ik heb geleerd bewust dingen weg te doen en te bewaren, bewust dingen te kopen en bewust niet te kopen. Nu kies ik alleen voor kwaliteit en ipv kwantiteit.

Zo houd ik de aarde wat schoner en kunnen volgende generaties/mijn kinderen misschien ook nog van de schoonheid van haar genieten.

Door de sterk verminderde verminderde spullen die we nu in ons huis hebben, ben ik niet steeds bezig met schoonmaken en opruimen, is het niet snel rommelig en zijn we eigenlijk nooit iets kwijt. We hebben overzicht: weten wat we hebben, waar we het kunnen vinden. Het onderhouden ervan is makkelijk en we hebben een relatie met de spullen en geven het hun doel waarvoor het gemaakt is. Dat is een van de criteria die ik hanteer. “Een bal is om mee te spelen niet om in de kast te liggen. Gebruik je het niet, geef het aan iemand die wel met de bal wil spelen.

Nu besteden we minder tijd aan spullen kopen die we niet nodig hebben en doen we dingen die we graag willen doen. We hebben tijd voor elkaar en genieten van elkaar. 

 

Nu begrijp ik ook dat er geen tekorten zijn, behalve in mijn gedachten.... ik ben goed zoals ik ben, spullen bepalen niet mijn identiteit en het meest belangrijke; ik geniet van de dingen om me heen en ik voel me VRIJ!

 

Een huis is een thuishaven, een plek waar je je fijn voelt, geborgen, waar je je kan ontspannen en kan uitrusten. Een plaats die je kan koesteren.

 

Mocht je meer willen weten over hoe ik te werk ga? Neem een kijkje op mijn FB pagina of neem contact op via email: info@noahnienke.nl

of bel +31-(0)616-727-800